Feestival

O, o, o, wat was het toch weer bruwelijk (bruut gruwelijk) op de Lokerse Feesten van 2010. Ik heb dit jaar helaas slechts het eerste Lokers Feest van de 10 meegemaakt. Echter alleen die ene avond was al genoeg om het echte festivalgevoel los te maken.

De avond van 30 juli stond overduidelijk in het teken van de hiphop. Deze muziekstroming, die het (even kort door de bocht) moet hebben van rijmend praten op de maat van bijbehorende beats, staat in mijn optiek jammer genoeg niet bekend om de positieve vibe die er vanaf straalt. Toch was de sfeer die avond echt heel goed.

De Nederlandse formatie The Opposites trapte af. Het rapduo is o.a. bekend van de recente hits “Broodje Bakpao” (waarin ze een poging doen om de New Kids van de gelijknamige tv-serie onbedoeld stoer te laten lijken in plaats van satiristisch) en “Licht Uit” (waarin een prettige jaren-’80-vibe wordt gecreëerd door de muziek, maar waar de tekst niets mee te maken heeft en dus hopeloos afbreuk doet aan het geheel). Het moge duidelijk zijn, ondergetekende is geen groot fan van The Opposites en heeft er daarom ook geen spijt van, dat hun act al was afgelopen bij aankomst in Lokeren.

Voor de Wu-Tang clan waren we wel op tijd. Redelijk bekende naam, dus dat moest wel een feestelijke show worden! De heren gettobewoners deden er echter alles aan om het idee van feest en show weg te nemen. Variatie was ver te zoeken met nummers die elk beëindigd werden door steeds dezelfde knal en schreeuw. Gelukkig bleef de sfeer er bij het publiek goed in en kwam er aan het einde van het optreden toch nog wat tempo in toen de Wu-Tang-hit “Gravel Pit” werd ingestart.

De volgende act, Dizzee Rascal, besloot deze tempoverhoging nog eens twaalf niveaus verder door te voeren met zijn ADHD-performance. Blij dat we daar een beetje uit de buurt zijn gebleven. Veel herkenbaar geluid, maar dat kwam ook door een deel van de muziek, dat schaamteloos gekopiëerd gecoverd was, zoals bijvoorbeeld “One” van Swedish House Mafia. Afsluiter was natuurlijk Dizzee’s bekendste hit “Bonkers”. Ach, het publiek ging los, dus de feeststemming zat er nu echt lekker in.

Ondertussen liep het tegen 1:00 uur. Eindelijk was daar de act waar we voornamelijk voor kwamen: Leftfield. Gelukkig waren we op tijd naar voren doorgelopen, dus konden we deze belevenis mooi van dichtbij en op maximaal volume meemaken. Nog nooit zo’n veelzijdig optreden onder één naam gezien! Van de psychedelische zang en dans tijdens “Original” via de Afrikaanse raps bij “Afro-left” tot de dikke beats onder “Phat Planet”. Wist niet of ik dit prachtige spektakel moest filmen of gewoon los moest gaan op deze geluidsexplosie. Één van de beste optredens ever. Wat een feestival.

About onbeschrijflijk

Alsof iemand iets om mijn mening geeft.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: