Tienpuntenbeoordeling: “Prince of Persia: The sands of time” (film, VS, 2010)

[ i ] site | imdb | wiki

Gezien op 24 september 2011 @ Huize Hulsbosch

Van Mike Newell (“Harry Potter and the goblet of fire”, “Donnie Brasco”)
Met Jake Gyllenhaal (“Donnie Darko”, “Source Code”), Gemma Arterton (“Clash of the titans”, “Tamara Drewe”), Ben Kingsley (“Gandhi”, “Schindler’s List”)

[ + ] Zwaardvechten én tijdreizen? Count me in!
[ + ] Ben Kingsley en Alfred Molina zijn altijd een genot om te zien acteren en doen ook in deze film weer lekker overdreven.
[ + ] Het oude Perzië is op indrukwekkende wijze tot leven gebracht. Er is geen enkele andere film waarin het zo mooi wordt getoond.
[ + ] Het is tof om te zien hoe de videogame is verfilmd. Voor kijkers die al met de game bekend waren, zitten er veel herkenbare elementen in.
[ + ] Het verhaal wordt vlot verteld. Je verveelt je geen moment bij “Prince of Persia”.

[ – ] De rol van de hoofdrolspeler, gespeeld door Gyllenhaal, begon interessant, maar verzandde (haha!) al gauw in het standaardpersonage van de eigenwijze kerel die gedurende de film een geweten krijgt. Dito bij de rol van Arterton. Op het eerste gezicht een mysterieuze Oosterse schone, maar omdat ze daarna zó irritant wordt, zit je bijna te hopen dat het personage vroeg aan haar einde komt.
[ – ] De montage is mislukt. Klinkt lomp, maar zo ziet de film er uit. Misschien een poging om de overweldigende chaos van het oude Perzië in beeld te krijgen. Vier shotwisselingen per seconde zorgen ervoor dat je al gauw geen idee meer hebt hoe een ruimte of situatie in elkaar zit. Om het nog erger te maken worden willekeurige bewegingen (sprongen, uithalen) in bullet-time getoond. Dakzij deze mislukte poging om actiescènes meer dynamiek te geven, is er geen enkele vechtscène die je je na de film nog kunt herinneren.
[ – ] Oh ja, er zitten ook dialoogscènes in. Die lopen ook voor geen meter. Personages praten langs elkaar heen en beginnen midden in een gesprek spontaan over een ander onderwerp.
[ – ] De dolk waar het allemaal om draait, is een goed voorbeeld van een MacGuffin: een voorwerp waar iedereen achteraan zit, zodat je niet teveel hoeft na te denken omdat dit zo’n beetje het enige verhaalelement is.
[ – ] Spanning is er niet. Daar is de film te voorspelbaar voor. Of had je niet verwacht dat het kunnen terugdraaien van de tijd wel voor een happy end móet zorgen?

Kijken als je een tijdreisfilm met Jake Gyllenhaal wilt zien waarbij je een “wauw”-gevoel krijgt door de mooie beelden.
Vermijden als je een tijdreisfilm met Jake Gyllenhaal wilt zien waarbij je een “wauw”-gevoel krijgt door de vertelling. “Source Code”, dus.

Eindoordeel: 5/10

About onbeschrijflijk

Alsof iemand iets om mijn mening geeft.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: